→ διασταυρούμενη αναφορά: Διάτρητοι Πυλώνες

Οι διάτρητοι πάσσαλοι είναι στοιχεία βαθιών θεμελιώσεων που κατασκευάζονται με τη διάτρηση ενός κυλινδρικού άξονα στο έδαφος σε βάθη που μπορεί να εκτείνονται μέσω στρωμάτων εδάφους και να εισχωρούν σε ικανό βράχο ή πυκνές στρώσεις, παρέχοντας εξαιρετική ικανότητα φέρουσας ικανότητας για δομές που απαιτούν σταθερές, μη ρευστοποιούμενες θεμελιώσεις. Στη μηχανική βαθιών θεμελίων, οι διάτρητοι πάσσαλοι χρησιμεύουν ως κύριοι μηχανισμοί μεταφοράς φορτίου, ιδιαίτερα για έργα υποδομής όπου υψηλά αξονικά και πλευρικά φορτία πρέπει να διανέμονται αξιόπιστα στη γεωλογία που βρίσκεται από κάτω. Αυτά τα στοιχεία είναι απαραίτητα σε σεισμικές ζώνες, θαλάσσιες περιβάλλοντα και έργα με αυστηρά κριτήρια καθίζησης λόγω της άκαμπτης σύνδεσής τους με το βράχο ή τις πυκνές φέρουσες στρώσεις. Οι διάτρητοι πάσσαλοι εφαρμόζονται εκτενώς στην κατασκευή συνεχών τοίχων λάσπης, τοίχων secant και τοίχων tangent που λειτουργούν ως δομικά και στοιχεία φραγμού κοπής για τη σταθεροποίηση του εδάφους και την περιεκτικότητα ρύπων. Χρησιμοποιούνται συχνά σε συστήματα υποστήριξης βαθιών εκσκαφών, κατασκευής προβλητών και αποβάθρων, θεμελιώσεων γεφυρών σε δύσκολες γεωτεχνικές συνθήκες και υπόγεια υποδομή όπως μετρό και δομές στάθμευσης. Σε θαλάσσιες ρυθμίσεις, οι διάτρητοι πάσσαλοι παρέχουν τη θεμελίωση για πλατφόρμες ανοικτής θάλασσας και δομές προστασίας ακτών. Όπου ο υδρογεωλογικός έλεγχος είναι κρίσιμος—όπως στην αποκατάσταση μολυσμένων τοποθεσιών ή στην πρόληψη της μετανάστευσης υπόγειων υδάτων—οι διάτρητοι πάσσαλοι δημιουργούν αδιαπέραστες φραγές ενώ ταυτόχρονα φέρουν δομικά φορτία. Η διαδικασία κατασκευής περιλαμβάνει την ανάπτυξη περιστροφικού εξοπλισμού διάτρησης για την προώθηση ενός κυλινδρικού εργαλείου διάτρησης μέσω των εδαφών υπερκείμενης και μέσα σε υποκείμενες βραχώδεις σχηματισμούς. Το διάτρητο υγρό (συνήθως λάσπη βεντονίτη σε συνεκτικά εδάφη ή συστήματα με βάση το νερό σε σταθερό έδαφος) σταθεροποιεί τους τοίχους του φρέατος κατά τη διάρκεια της εκσκαφής, αποτρέποντας την κατάρρευση και αφαιρώντας τα κομμάτια από το φρέαρ. Μόλις επιτευχθεί το σχεδιασμένο βάθος, οι σκελετοί ενίσχυσης κατεβαίνουν στο φρέαρ και ο άξονας γεμίζεται με δομικό σκυρόδεμα υπό ελεγχόμενες συνθήκες τοποθέτησης—συνήθως χρησιμοποιώντας σωλήνα tremie για να διασφαλιστεί η ακεραιότητα του σκυροδέματος και να αποκλειστεί το διάτρητο υγρό από το τελικό στοιχείο. Η εισχώρηση στο βράχο επιτυγχάνεται με τη διάτρηση πέρα από την επιφάνεια του βραχώδους εδάφους σε ικανό, αδιατάρακτο βράχο, παρέχοντας μηχανική αλληλεπίδραση και διασφαλίζοντας την αντίσταση φέρουσας ικανότητας. Οι κύριοι τύποι εξοπλισμού περιλαμβάνουν μεγάλες περιστροφικές εγκαταστάσεις διάτρησης (ικανές να φτάσουν σε βάθη που ξεπερνούν τα 100 μέτρα), συστήματα συνεχούς πτήσης (CFA) για γρήγορη διάτρηση σε σταθερά εδάφη, και εξειδικευμένα εξαρτήματα διάτρησης βράχου συμπεριλαμβανομένων περιστροφικών τριών κομματιών, ρολών και εργαλείων κοπής για λειτουργίες εισχώρησης. Τα συστήματα θωράκισης—προσωρινές μεταλλικές επενδύσεις—προστατεύουν τα ασταθή φρέατα. Ο υποστηρικτικός εξοπλισμός περιλαμβάνει εργοστάσια επεξεργασίας λάσπης (για ανακύκλωση υγρού και αφαίρεση ιζημάτων), σωλήνες tremie για την τοποθέτηση σκυροδέματος και συστήματα προετοιμασίας διάτρητου υγρού. Τα κριτήρια επιλογής περιλαμβάνουν τη στρωματογραφία του εδάφους και την ποιότητα του βράχου (RQD), απαιτούμενη διάμετρο και βάθος πασσάλου, σχεδιασμένη ικανότητα φορτίου, συνθήκες υπόγειων υδάτων και χωρικούς περιορισμούς. Οι εργολάβοι αξιολογούν την ισχύ του εξοπλισμού διάτρησης (ροπή και ταχύτητα περιστροφής), τη δύναμη εκκίνησης και την ικανότητα ανύψωσης σε σχέση με το συγκεκριμένο γεωλογικό προφίλ. Το βάθος της φέρουσας στρώσης, οι απαιτήσεις εισχώρησης και η ευαισθησία δόνησης κοντά σε υπάρχουσες δομές επηρεάζουν όλες την επιλογή εξοπλισμού. Σχετικά πρότυπα περιλαμβάνουν το EN 1536 (εκτέλεση ειδικών γεωτεχνικών εργασιών—διάτρητοι πάσσαλοι), ISO 14688 και ISO 14689 (κατηγοριοποίηση εδάφους και βράχου), API RP 2A (θαλάσσιες σταθερές δομές) και DIN 4119 (γερμανικά πρότυπα διάτρητων πασσάλων). Η εκτίμηση RQD ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές ISRM; οι διαδικασίες τοποθέτησης σκυροδέματος αναφέρονται στο ACI 336 και το EN 12696 (καθολική προστασία για θαλάσσιες εφαρμογές).