نرمکنندهها سازگارکنندههای شیمیایی هستند که ویژگیهای رئولوژیکی و مکانیکی بتن را با کاهش کشش سطحی آب و تأثیر بر مکانیسمهای آبگیری سیمان تغییر میدهند. در کاربردهای بنیادهای عمیق و ژئوتکنیکی، این مواد در درجه اول از پلیمرهای مبتنی بر پلیکربوکسیلیک اتر (PCE)، سولفونات نفتالین فرمالدهید (SNF) یا مشتقات اسید کربوکسیلیک تشکیل شدهاند که کارآیی را بدون افزایش قابلتوجه محتوای آب بهبود میبخشند. اثر نرمکنندگی به مهندسان اجازه میدهد نسبتهای پایینتر آب به سیمان را حفظ کنند و درعینحال خصوصیات نشست و جریان مطلوب را دستیابی کنند، که در کار بنیادهای محدود بسیار حائز اهمیت است جایی که روشهای معمولی قالببندی بتن چالشبرانگیز یا غیرممکن هستند.
نرمکنندهها سازگارکنندههای شیمیایی هستند که ویژگیهای رئولوژیکی و مکانیکی بتن را با کاهش کشش سطحی آب و تأثیر بر مکانیسمهای آبگیری سیمان تغییر میدهند. در کاربردهای بنیادهای عمیق و ژئوتکنیکی، این مواد در درجه اول از پلیمرهای مبتنی بر پلیکربوکسیلیک اتر (PCE)، سولفونات نفتالین فرمالدهید (SNF) یا مشتقات اسید کربوکسیلیک تشکیل شدهاند که کارآیی را بدون افزایش قابلتوجه محتوای آب بهبود میبخشند. اثر نرمکنندگی به مهندسان اجازه میدهد نسبتهای پایینتر آب به سیمان را حفظ کنند و درعینحال خصوصیات نشست و جریان مطلوب را دستیابی کنند، که در کار بنیادهای محدود بسیار حائز اهمیت است جایی که روشهای معمولی قالببندی بتن چالشبرانگیز یا غیرممکن هستند.