Materiał ten, powszechnie znany jako szkło wodne, jest nieorganicznym związkiem polimerowym powstającym w wyniku syntezy węglanu sodu i dwutlenku krzemu. W zastosowaniach geotechnicznych występuje jako roztwór koloidalny z lepkością zwykle wynoszącą od 50 do 200 mPa·s (centypuazy) i modułem krzemionki od 2,0 do 3,5, determinującym czas żelowania i właściwości strukturalne. Roztwór wodny zawiera tlenek sodu (Na₂O) i dwutlenek krzemu (SiO₂) w dokładnych proporcjach, przy czym zawartość substancji stałej wynosi ogólnie między 30% a 40% wagowo. Polimer ten wykazuje doskonałe właściwości adhezyjne, szybkie zdolności do żelowania i silną adhezję do ziaren gruntu, co czyni go niezbędnym w nowoczesnej budowie geotechnicznej.
Materiał ten, powszechnie znany jako szkło wodne, jest nieorganicznym związkiem polimerowym powstającym w wyniku syntezy węglanu sodu i dwutlenku krzemu. W zastosowaniach geotechnicznych występuje jako roztwór koloidalny z lepkością zwykle wynoszącą od 50 do 200 mPa·s (centypuazy) i modułem krzemionki od 2,0 do 3,5, determinującym czas żelowania i właściwości strukturalne. Roztwór wodny zawiera tlenek sodu (Na₂O) i dwutlenek krzemu (SiO₂) w dokładnych proporcjach, przy czym zawartość substancji stałej wynosi ogólnie między 30% a 40% wagowo. Polimer ten wykazuje doskonałe właściwości adhezyjne, szybkie zdolności do żelowania i silną adhezję do ziaren gruntu, co czyni go niezbędnym w nowoczesnej budowie geotechnicznej.
Get the latest equipment listings, industry news, and market insights.