Ky material, i njohur zakonisht si ujë-qelq, është një përbërës polimerik inorganik i formuar përmes fuzioni të karbonatit të natriumit dhe dioksidit të silicit. Në aplikimet gjeoteknike, ai ekziston si një tretësirë koloidale me viskozitet që zakonisht varion nga 50 deri në 200 mPa·s (centipoise) dhe modulus silikati midis 2.0 dhe 3.5, duke përcaktuar kohën e tij të ngurtësimit dhe vetitë strukturore. Tretësira ujore përmban oksid natriumi (Na₂O) dhe dioksid silici (SiO₂) në raporte të sakta, me përmbajtje të ngurta që zakonisht janë midis 30% dhe 40% në peshë. Ky polimer shfaq veti të shkëlqyera ngjitëse, aftësi të shpejta të ngurtësimit dhe lidhje të forta me grimcat e tokës, duke e bërë atë të pashmangshëm në ndërtimin modern gjeoteknik.
Ky material, i njohur zakonisht si ujë-qelq, është një përbërës polimerik inorganik i formuar përmes fuzioni të karbonatit të natriumit dhe dioksidit të silicit. Në aplikimet gjeoteknike, ai ekziston si një tretësirë koloidale me viskozitet që zakonisht varion nga 50 deri në 200 mPa·s (centipoise) dhe modulus silikati midis 2.0 dhe 3.5, duke përcaktuar kohën e tij të ngurtësimit dhe vetitë strukturore. Tretësira ujore përmban oksid natriumi (Na₂O) dhe dioksid silici (SiO₂) në raporte të sakta, me përmbajtje të ngurta që zakonisht janë midis 30% dhe 40% në peshë. Ky polimer shfaq veti të shkëlqyera ngjitëse, aftësi të shpejta të ngurtësimit dhe lidhje të forta me grimcat e tokës, duke e bërë atë të pashmangshëm në ndërtimin modern gjeoteknik.