Η διάτμηση ρωγμών (fissure grouting) αποτελεί μια κρίσιμη υποεπιφανειακή μέθοδο θεραπείας στο πεδίο των βαθιών θεμελιώσεων και της γεωτεχνικής μηχανικής, σχεδιασμένη ειδικά για τη σταθεροποίηση και σφράγιση ρωγμών, διαρρήξεων και ασυνεχειών στους σχηματισμούς βράχου κάτω από τις θεμελιώσεις κατασκευών. Αυτή η εξειδικευμένη τεχνική βελτίωσης εδάφους περιλαμβάνει τον ελεγχόμενο εγχυτήριο τσιμεντοειδών ή χημικών υλικών διήθησης στους υπάρχοντες γεωλογικούς ασυνέχειες προκειμένου να αποκατασταθεί η δομική ακεραιότητα, να μειωθεί η διαπερατότητα και να ενισχυθεί η φέρουσα ικανότητα υπό δύσκολες υποεπιφανειακές συνθήκες. Η διάτμηση ρωγμών είναι ιδιαίτερα σημαντική σε κατασκευαστικά έργα όπου ο βράχος παρουσιάζει φυσική διαρρήχνωση, ρωγμάτωση ή αποσάθρωση που θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα της θεμελίωσης ή επιτρέπει την ανεξέλεγκτη διείσδυση νερού στις εκσκαφές. Η διαδικασία αντιμετωπίζει υποεπιφανειακά κενά και αδύναμες ζώνες που οι συμβατικές μέθοδοι εγχύσεων ή βελτίωσης εδάφους δεν μπορούν να επιλύσουν επαρκώς, καθιστώντας την απαραίτητη για το σχεδιασμό βαθιών θεμελιώσεων σε περιοχές με κατακερματισμένη γεωλογία ή ακανόνιστους βραχώδεις σχηματισμούς.
