دستگاههای دوغابریزی دو سیالی نمایانگر تجهیزات تخصصی طراحیشده برای اجرای دوغابریزی جت دو سیالی، یک تکنیک بهبود زمین است که از دو جریان سیال متمایز برای ایجاد ساختارهای زیرزمینی پایدار و موانع نفوذپذیری استفاده میکند. این دستگاهها برای ساخت دیوارهای دیافراگمی، پردههای قطع، دیوارهای سکانت و سایر عناصر بنیاد عمیق که نیاز به تثبیت و آببندی دقیق زمین دارند، اساسی هستند. این فناوری بهعنوان یک تسهیلکننده حیاتی برای پیمانکاران بنیاد عمیق در شرایط خاکی آبگرفته، آلوده یا ناپایدار عمل میکند که در آن روشهای سنتی ناکافی یا غیر اقتصادی هستند. سیستمهای دوغابریزی جت دو سیالی بر اساس اصل تزریق همزمان یک جریان دوغاب اولیه و یک سیال فرسایشی/انتقالی ثانویه، معمولاً آب یا ترکیبات آب-هوا، از طریق نازلهای طراحیشده ویژهای که درون چاهک قرار دارند، عمل میکنند. سیال ثانویه با سرعت بالا، ماتریس خاک اطراف را فرسایش میدهد در حالی که دوغاب فضای ایجاد شده را پر کرده و در خاک شل تنظیم میشود. این رویکرد دو جریانی به پیمانکاران این امکان را میدهد که قطر ستونهای بزرگتری، همگنتر و کنترل کیفیت بهتری نسبت به سیستمهای تک سیالی به دست آورند. جتها از بالا به پایین، یا در یک کاربرد ایستا برای تشکیل دیوارهای عمودی یا در یک الگوی چرخشی برای ایجاد ستونهای استوانهای که بهعنوان موانع قطع قفلشونده یا عناصر باربر عمل میکنند، به کار میروند. کاربردها شامل چندین سناریوی بنیاد عمیق است. در پردههای قطع آب زیرزمینی، دستگاههای دو سیالی ستونهای دوغابریزی جت پیوسته یا همپوشانی ایجاد میکنند که نفوذ را از طریق سفرههای آب و مناطق آلوده به حداقل میرسانند. برای ساخت دیوار دیافراگمی، ستونهای دوغابریزی جت اولیه، استحکام زمین را بهبود میبخشند و ورود آب زیرزمینی را در حین حفاری پنل دیوار دیافراگمی بعدی کاهش میدهند. در دیوارهای سکانت، عناصر دوغابریزی جت بهعنوان پیهای اصلی عمل میکنند که هم حمایت ساختاری و هم کنترل نفوذپذیری را فراهم میکنند. این دستگاهها همچنین به تثبیت خاک زیر سازههای موجود میپردازند و خطرات نشستن و فرونشست را در محیطهای شهری کاهش میدهند. پیکربندیهای تجهیزات بسته به الزامات عملیاتی متفاوت است. دستگاههای دوغابریزی استاندارد شامل واحدهای پمپ با فشار بالا (معمولاً 20–40 مگا پاسکال برای خطوط دوغاب و 10–20 مگا پاسکال برای خطوط آب)، سیستمهای توزیع دو سیالی با اندازهگیری مستقل، سرهای حفاری چرخشی با نازلهای جت یکپارچه و ماشینآلات بالابری/موقعیتیابی است. برخی سیستمها قابلیت سه سیالی را شامل میشوند و هوا فشرده را بهعنوان یک جریان سوم برای بهینهسازی فرسایش و قطر ستون معرفی میکنند. پیشرفتها شامل سیستمهای کنترل عمق خودکار، نظارت بر فشار و جریان در زمان واقعی و تأیید همپوشانی ستون بهصورت کامپیوتری برای اطمینان از تشکیل مداوم موانع است. معیارهای انتخاب بر اساس چندین پارامتر فنی متمرکز است. حداکثر فشار عملیاتی قطر ستون و عمق نفوذ قابل دستیابی را تعیین میکند؛ فشارهای بالاتر امکان ایجاد ستونهای بزرگتر را فراهم میکنند اما نیاز به طراحی ساختاری قوی دارند. نرخهای جریان دوغاب باید سرعت تزریق را در برابر ظرفیت تجهیزات و شرایط زیرزمینی متعادل کنند. سرعت چرخش و دقت موقعیتیابی بر هندسه ستون تأثیر میگذارد، بهویژه برای کاربردهای دیوار همپوشان که بحرانی است. طبقهبندی پروفایل خاک—شامل نوع خاک، مقاومت فشاری غیرمحدود و شرایط آب زیرزمینی—مستقیماً بر انتخاب نازل، ترکیبات سیالی و پارامترهای عملیاتی تأثیر میگذارد. محدودیتهای زیستمحیطی، مانند محدودیتهای لرزش و مقررات صوتی در مناطق شهری، سیستمهای دو سیالی آرامتر را به جای گزینههای مبتنی بر هوا ترجیح میدهند. استانداردهای صنعتی حاکم بر دوغابریزی جت دو سیالی شامل DIN EN 12716 (اجرای کارهای ویژه ژئوتکنیکی) است که الزامات طراحی، اجرا و تضمین کیفیت را مشخص میکند و ISO 15702-1 که به اصطلاحات و طبقهبندی دوغابریزی جت میپردازد. راهنماییهای اضافی از استانداردهای ملی (NF P94-155 فرانسه، راهنماهای DGGT آلمان) و توصیههای فنی تخصصی از ICOLD و سازمانهای حرفهای بهدست میآید. مشخصات قراردادی معمولاً ستونهای آزمایشی، آزمایشهای مقاومت و مستندسازی عکاسی از موقعیت ستونها را برای تأیید تداوم موانع و کفایت ساختاری الزامی میکنند.
No equipment found in this category
No models found