Hidromil Kitleri

Hidromil kitleri, derin temel uygulamalarında toprak ve taş oluşumlarının kontrollü mekanik kesimi ve yerinde stabilizasyonu için tasarlanmış özel ekipman montajlarıdır. Bu sistemler, zorlu zemin koşullarında genellikle 50 metreden daha derinlere inmesi gereken diyafram duvarları, kesme perdeleri ve diğer dikey yük taşıyan veya tutucu bariyerlerin inşasında temel bir rol oynamaktadır. Mekanik kesim eylemini sürekli sluri sirkülasyonu ile birleştirerek, hidromil kitleri, desteklenmeyen hendek açmanın duvar çökmesine, aşırı sluri kaybına veya tasarım geometrisinden kabul edilemez sapmalara yol açacağı durumlarda hassas dikey kazı yapılmasını sağlar. Bir hidromil kitinin çalışma prensibi, değiştirilebilir kesme aletleri — sürükleme uçları, disk kesiciler veya kesme tekerlekleri — ile donatılmış döner ve osilasyon yapan bir kesme başlığı etrafında döner. Moloz kaldırıldıkça, mineral sluri (genellikle bentonit veya polimer bazlı askılar) duvar stabilitesini, açığa çıkan yüzeylerde filtre kekinin oluşumunu sağlayarak korur ve kazılan malzemeyi geri kazanım ve geri dönüşüm için askıda tutar. Bu sluri destekli metodoloji, hidromil işlemlerini mekanik diyafram duvarı kesicilerinden ayırır ve mekanik stabilizasyonun yetersiz olacağı granüler topraklar, su taşıyan oluşumlar ve zayıf taş tabakalarında hayati önem taşır. Hidromil kitleri, kalıcı ve geçici diyafram duvarları, çevresel veya sızıntı kesme perdeleri, kesik kazık duvar sistemleri, toprak-semento karıştırma duvarları ve yapısal onarımlar gibi çeşitli derin temel teknolojilerinde kullanılmaktadır. Bu uygulamalar arasındaki uyumluluk, değişken kesme başlığı geometrileri, ayarlanabilir döner hızlar (genellikle 8–30 devir/dakika), osilasyon amplitüdleri (0.5–2.0 metre) ve karşılaşılan litoloji ve hidrojeolojik koşullara göre özelleştirilebilen sluri formülasyonları ile sağlanmaktadır. Kapsamlı bir hidromil kit montajı, değiştirilebilir kesici konfigürasyonlara sahip kesme başlığı ünitesini, pozisyon kontrolü için dikey kılavuz sistemlerini (kılavuz raylar veya kelly çubuk mekanizmaları) ve entegre sluri yönetim altyapısını içerir. Bu, karıştırma tankları, sirkülasyon pompaları, çökelme ve ayırma ekipmanlarını (titreşimli eleme, hidrosiklonlar veya santrifüjler) ve sürekli operasyon için sluri özelliklerini geri kazandıran geri dönüşüm döngülerini içerir. Kesme başlığı çapları genellikle standart paneller için 0.8 ile 1.5 metre arasında değişirken, daha kalın veya daha geniş bariyerler gerektiren uygulamalar için 1.8–2.0 metreye kadar uzanır. Modern kitler, esasen sluri basınç kapasitesi ve kılavuz sistemlerinin yapısal bütünlüğü ile sınırlı olarak, genellikle 100+ metre işlevsel derinliklere ulaşmaktadır. Uygun bir hidromil kitinin seçimi, birkaç karşılıklı faktörün değerlendirilmesini gerektirir: beklenen kazı derinliği (sluri yoğunluğu ve basınç yönetimini etkileyen), toprak ve taş sınıflandırması (sıkışmamış basınç dayanımı, tane boyutu dağılımı, geçirgenlik), gerekli duvar toleransı (genellikle panel yüksekliği başına ±75–150 mm dikey sapma) ve mevcut alan lojistiği. Önceki sondajlardan ve jeoteknik laboratuvar testlerinden elde edilen zemin araştırma verileri, bu kararları bilgilendirir ve kit spesifikasyonlarının gerçek yer altı koşulları ve tasarım gereksinimleri ile eşleşmesini sağlar. Sektör uygulama standartları, EN 1538 (Özel jeoteknik çalışmaların uygulanması — Diyafram duvarları) ile kodlanmıştır; bu, panel dikliği ve duvar kalınlığı toleransları gibi kalite kriterlerini belirler. ISO 22475 serisi standartları, hidromil dağıtımından önceki yer araştırma metodolojilerini ele alır. DIN 4126, sluri duvarı uygulaması ve kalite güvence protokolleri için ek Alman teknik yönergeleri sağlar.